ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ Battery of ASEAN

 

"ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ ແຕ່ຄົນໃນເຮືອນແບກຄ່າໄຟແພງ" ຄວາມຈິງອັນເຈັບປວດ ເມື່ອເຂື່ອນເປັນຂອງນັກລົງທຶນ ແຕ່ປະຊາຊົນເປັນຜູ້ຮັບກຳ!

“‘ເບິ່ງຈາກພາຍນອກ ເຮົາຄືມະຫາອຳນາດທາງພະລັງງານ ທີ່ຕ່າງຊາດຍົກຍ້ອງ... ແຕ່ເມື່ອຫຼຽວເບິ່ງໃບບິນຄ່າໄຟໃນມື ພັດເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຕ້ອງນ້ຳຕາຕົກ’... ຕີແຜ່ຄວາມຈິງອັນເຈັບແຮງ ຂອງຄຳວ່າ ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ ທີ່ແລກມາດ້ວຍການສູນເສຍຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແຕ່ຄົນທ້ອງຖິ່ນພັດບໍ່ມີສິດໄດ້ໃຊ້ໄຟລາຄາຖືກ ຍ້ອນພັນທະສັນຍາທາງທຸລະກິດ ທີ່ເອື້ອຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ນັກລົງທຶນ.”

 

1. ພາບລັກອັນຮຸ່ງເຮືອງ ບົນເວທີສາກົນ

ຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ... ເຮົາມັກຈະໄດ້ຍິນຄຳຂວັນ ແລະ ບົດຍົກຍ້ອງມາຫຼາຍຮ້ອຍຫຼາຍພັນເທື່ອວ່າ "ປະເທດລາວ ຄືໝໍ້ໄຟຂອງອາຊຽນ" (Battery of ASEAN). ເຮົາມີເຂື່ອນໄຟຟ້າຂະໜາດໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່ຢາຍແຕ່ເໜືອຮອດໃຕ້, ຜະລິດພະລັງງານສະອາດໄດ້ນັບໝື່ນນັບແսນເມກາວັດ, ແລະ ເປັນຜູ້ສົ່ງອອກພະລັງງານຫຼັກ ທີ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານທັງໄທ, ກຳປູເຈຍ, ຫວຽດນາມ ແລະ ສิงກະໂປ ຕ່າງກໍຍອມຮັບໃນສະມັດຖະພາບ.

ພາບລັກນີ້ເບິ່ງຄືສະຫ່າງງາມ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກພາກພູມໃຈ ວ່າເຮົາເປັນຜູ້ຂາຍພະລັງງານລາຍໃຫຍ່. ແຕ່ໃນໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ຂອງເສດຖະກິດປາກທ້ອງ, ຕົວເລກການສົ່ງອອກອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານັ້ນ ມັນພັດບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງໂດຍກົງ ກັບການຫຼຸດຜ່ອນຄ່າຄອງຊີວິດ ຂອງປະຊາຊົນລາວຜູ້ຫາເຊົ້າກິນຄ່ຳເລີຍ.

2. ຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ: ເຂື່ອນຢູ່ໃນບ້ານເຮົາ ແຕ່ກຳໄລເປັນຂອງເພິ່ນ

ສາເຫດທີ່ແທງໃຈດຳ ທີ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນລາວ ບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄຟຟ້າໃນລາຄາຖືກ ໄດ້ທັງໆ ທີ່ປະເທດຜະລິດໄດ້ເຫຼືອເຟືອ ກໍຍ້ອນໂຄງສ້າງທາງທຸລະກິດ ທີ່ເຮົາຕ້ອງຍອມຮັບຄວາມຈິງ:

• ເຂື່ອນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ແມ່ນຂອງລັດ: ໂຄງການເຂື່ອນໄຟຟ້າຂະໜາດໃຫຍ່ ທີ່ຜະລິດກະແສໄຟຟ້າໄດ້ຫຼາຍໆ ນັ້ນ ເກືອບທັງໝົດເປັນໂຄງການຮ່ວມທຶນ ຫຼື ເປັນຂອງນັກລົງທຶນຕ່າງຊາດ ພາຍໃຕ້ສັນຍາສຳປະທານ (BOT: Build-Operate-Transfer). ນັກລົງທຶນເປັນຜູ້ຄວັກເງິນມະຫາສານມາສ້າງ ດັ່ງນັ້ນເປົ້າໝາຍຫຼັກຂອງເຂົາເຈົ້າຄື "ກຳໄລ" ບໍ່ແມ່ນການເຮັດການກຸສົນ.

• ລາຄາໄຟຟ້າຜູກຕິດກັບເງິນຕາຕ່າງປະເທດ: ການຊື້-ຂາຍໄຟຟ້າຈາກເຂື່ອນເຫຼົ່ານີ້ ມັກຈະເຮັດສັນຍາເປັນສະກຸນເງິນຕາຕ່າງປະເທດ (ເຊັ່ນ ເງິນໂດລາ ຫຼື ເງິນບາດ). ເມື່ອສະພາບເງິນກີບມີການອ່ອນຄ່າ, ຕົ້ນທຶນໃນການຊື້ໄຟຟ້າກັບຄືນມາຊົມໃຊ້ພາຍໃນປະເທດ ຈຶ່ງຖີບຕົວສູງຂຶ້ນຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້.

"ພວກເຮົາອາດເປັນເຈົ້າຂອງຜືນແຜ່ນດິນ ແລະ ສາຍນ້ຳ ທີ່ຍອມເສຍສະຫຼະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສ້າງເຂື່ອນ... ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າຂອງກະແສໄຟຟ້າ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກເຂື່ອນເຫຼົ່ານັ້ນ. ທຸກກິໂລວັດທີ່ຄົນລາວເປີດໃຊ້ ມັນຄືການຊື້ສິນຄ້າຈາກບໍລິສັດເອກະຊົນ ທີ່ຕ້ອງຈ່າຍຕາມລາຄາຕະຫຼາດ ບໍ່ແມ່ນໄຟຟ້າສະຫວັດດິການ."

 

ຈຸດສະທ້ອນຄວາມຈິງ: ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ VS ໃບບິນຄ່າໄຟຂອງປະຊາຊົນ

• ຂໍ້ທີ 1: ພາບລັກລະດັບສາກົນ VS ພາລະຂອງຄົນໃນເຮືອນ

  • ສິ່ງທີ່ສັງຄົມເຫັນ: ລາວເປັນຜູ້ນຳພາດ້ານພະລັງງານ ທີ່ສົ່ງອອກໄຟຟ້າໄປ\nລ້ຽງທົ່ວພາກພື້ນອາຊຽນຢ່າງສະຫງ່າງາມ.

  • ຄວາມຈິງທີ່ປະເຊີນ: ປະຊາຊົນລາວພາຍໃນປະເທດ ຕ້ອງມານັ່ງກຸມຂະມັບທຸກໆ ເດືອນ ເມື່ອເຫັນໃບບິນຄ່າໄຟຟ້າ ທີ່ນັບມື້ນັບປັບຕົວສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.

• ຂໍ້ທີ 2: ເຂື່ອນໄຟຟ້າເຕັມແຜ່ນດິນ VS ສິດທິໃນການໃຊ້ໄຟລາຄາຖືກ

  • ສິ່ງທີ່ສັງຄົມເຫັນ: ສາຍພູ ແລະ ສາຍນ້ຳ ຖືກຫັນປ່ຽນເປັນແຫຼ່ງຜະລິດພະລັງງານ ທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ຫຼວງຫຼາຍ.

  • ຄວາມຈິງທີ່ປະເຊີນ: ຈຳນວນເຂື່ອນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຄ່າໄຟຖືກລົງ ເພາະພະລັງງານຖືກບໍລິຫານໂດຍທຶນຂອງນັກລົງທຶນ ບໍ່ແມ່ນຊັບສິນສາທາລະນະ ທີ່ຈະແຈກຈ່າຍໄດ້ຕາມໃຈ.

• ຂໍ້ທີ 3: ການສູນເສຍຊັບພະຍາກອນ VS ຜົນປະໂຫຍດຮາກຫຍ້າ

  • ສິ່ງທີ່ສັງຄົມເຫັນ: ເງິນທຶນຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າມາມະຫາສານ ໃນການພັດທະນາໂຄງລ່າງພື້ນຖານຂະໜາດໃຫຍ່.

  • ຄວາມຈິງທີ່ປະເຊີນ: ຊາວບ້ານທ້ອງຖິ່ນ ຕ້ອງເສຍສະຫຼະເນື້ອທີ່ທຳມາຫາກິນ, ຍົກຍ້າຍພູມລຳເນົາ ແຕ່ຜົນຕອບແທນທາງເສດຖະກິດ ພັດຕົກຢູ່ໃນມືຂອງກຸ່ມທຶນຂ້າມຊາດ ໃນໄລຍະສຳປະທານອັນຍາວນານ.

3. ບົດສະຫຼຸບ: ໄຟຟ້າຕ້ອງຊ່ວຍໃຫ້ຄົນໃນເຮືອນຮຸ່ງເຮືອງກ່ອນ

ບົດຂຽນນີ້ ຕ້ອງການສະທ້ອນຄວາມຈິງໃຫ້ຜູ້ບໍລິຫານ ແລະ ສັງຄົມໄດ້ຕື່ນຮູ້ວ່າ: "ຢ່າພາກພູມໃຈກັບຄຳວ່າ ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ ຖ້າຄົນໃນເຮືອນຍັງຕ້ອງປະຢັດມັດທະຍັດ ຈົນໃກ້ຊິໄດ້ໃຕ້ຕະກຽງ ຍ້ອນບໍ່ມີເງິນຈ່າຍຄ່າໄຟ."

ຄວາມສຳເລັດທີ່ແທ້ຈິງຂອງການພັດທະນາພະລັງງານ ບໍ່ໄດ້ວັດກັນຢູ່ທີ່ຕົວເລກການສົ່ງອອກ ຫຼື ຈຳນວນເຂື່ອນທີ່ສ້າງຂຶ້ນມາອວດຕ່າງຊາດ. ແຕ່ມັນຕັດສິນກັນຢູ່ທີ່ວ່າ "ປະຊາຊົນລາວ" ເຊິ່ງເປັນເຈົ້າຂອງປະເທດ ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ມີຄຸນນະພາບຊີວິດທີ່ດີຂຶ້ນ ຈາກຊັບພະຍາກອນຂອງຕົນເອງແລ້ວຫຼືຍັງ? ຖ້າຄົນທ້ອງຖິ່ນຍັງຕ້ອງແບກຮັບພາລະຄ່າໄຟຟ້າທີ່ແພງເກີນກວ່າລາຍຮັບ... ຄຳວ່າ ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ ກໍເປັນໄດ້ພຽງແຕ່ພາບລັກອັນສວຍງາມ ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຄົນອື່ນຮຸ່ງແຈ້ງ ແຕ່ປ່ອຍໃຫ້ຄົນໃນເຮືອນຕ້ອງຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດມົນ... ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງແຫ່ງນີ້.

#ຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ #ໝໍ້ໄຟອາຊຽນ #ຄ່າໄຟຟ້າແພງ #ເຂື່ອນນັກລົງທຶນ #ເສດຖະກິດລາວ #ຄວາມຈິງອັນເຈັບປວດ #AnousoneXAYYALATH #BloggerLaos