ເມື່ອ "ຜົນງານ" ພ່າຍແພ້ໃຫ້ກັບ "ລູກທ່ານຫຼານທຶນ"

[ ຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ ]

ໂດຍ: Anousone Xayyalath

ຜູ້ນ້ອຍໄຮ້ເສັ້ນ 

ເມື່ອ "ຜົນງານ" ພ່າຍແພ້ໃຫ້ກັບ "ລູກທ່ານຫຼານທຶນ"

“ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດວຽກງົວຕາຍຄວາຍລົ້ມ ເພື່ອຫວັງໃຫ້ຜົນງານມັນພິສູດຄຸນຄ່າ... ແຕ່ໃນໂລກຄວາມຈິງ, ຄົນທີ່ແລ່ນເອກະສານຈົນຫຼັງຂົດຫຼັງແຂງ ພັດບໍ່ມີວັນສູ້ຄົນທີ່ກົ້ມຫົວຊົງກາເຟ ແລ້ວເອີ້ນຫົວໜ້າວ່າ 'ອາວ' ໄດ້ເລີຍ”

💼 1. ຄວາມຫວັງຂອງເດັກບ້ານນອກ ກັບ ຫ້ອງການໃນຝັນ

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເດັກຕ່າງແຂວງຄົນໜຶ່ງ ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນມາທ່າມກາງສຽງສັ່ງສອນຂອງພໍ່ແມ່ວ່າ “ຕັ້ງໃຈຮຽນເດີ້ລູກ, ຈົບມາຊິໄດ້ເຮັດວຽກເປັນເຈົ້າເປັນນາຍ, ມີໜ້າມີຕາໃນຫ້ອງການແອເຢັນໆ”. ຂ້າພະເຈົ້າຫອບເອົາໃບປະກາດສະນີຍະບັດ ແລະ ຫົວໃຈທີ່ເຕັມປ່ຽມไปด้วยຄວາມຫວັງ ເຂົ້າມາມູນເຊື້ອເຮັດວຽກໃນຕົວເມືອງໃຫຍ່. ในຖານະ "ພະນັກງານຊັ້ນຜູ້ນ້ອຍ" ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຈາກສູນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີພື້ນຖານຄອບຄົວທີ່ລ້ຳລວຍ, ບໍ່ມີພໍ່ແມ່ເປັນອາດີດທ່ານຜູ້ນຳ, ແລະ ບໍ່ມີເສັ້ນສາຍໃຫຍ່ໂຕໃດໆ ທີ່ຈະຄອຍປູທາງຍ່າງໃຫ້.

ສິ່ງດຽວທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີໃນມື້ທຳອິດທີ່ກ້າວເຂົ້າຫ້ອງການຄື "ຄວາມຂະຫຍັນ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດ". ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຊື່ອໝັ້ນໃນຄຳວ່າ 'ລະບົບບັນຊີລາຍຊື່ຜົນງານ' ຢ່າງສຸດຫົວໃຈ. ຂ້າພະເຈົ້າບອກຕົນເອງສະເໝີວ່າ “ຖ້າເຮົາເຮັດວຽກໃຫ້ໜັກກວ່າຄົນອື່ນ, ພັດທະນາຕົນເອງໃຫ້ເກັ່ງ, ແລະ ສ້າງຜົນງານໃຫ້ປະຈັກຕາ, ມື້ໜຶ່ງອົງກອນ ແລະ ຜູ້ໃຫຍ່ຄົງຊິແນມເບິ່ງເຫັນ ແລະ ມອບໂອກາດໃຫ້ເຮົາເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຍຸຕິທຳ”. ແຕ່ພາບຝັນອັນໃສຊື່ນັ້ນ ມັນຄືຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຂອງການປອກເປືອກບົດຮຽນລາຄາແພງ ທີ່ບໍ່ມີວັນສອນໃນມະຫາວິທະຍາໄລ.

📑 2. ແບກວຽກຈົນຫຼັງຫັກ ແຕ່ຄວາມດີຄວາມຊອບເປັນຂອງຄົນອື່ນ

ໃນໂລກການເຮັດວຽກຈິງ, ພະນັກງານທີ່ບໍ່ມີເສັ້ນສາຍຈະກາຍເປັນ "ກຳລັງຫຼັກໃນການແບກຫາບ ໂຄງສ້າງທັງໝົດ" ແຕ່ເປັນ "ຄົນສຸດທ້າຍທີ່ຈະຖືກນຶກເຖິງຍາມມີຜົນປະໂຫຍດ".

ໃນທຸກໆມື້, ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຕື່ນແຕ່ເຊົ້າມາຮອດຫ້ອງການກ່ອນໝູ່ ເພື່ອເປີດໄຟ, ກຽມເອກະສານ, ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນຈົມຢູ່ນຳກອງເອກະສານທີ່ສູງຖ້ວມຫົວ. ວຽກເທັກນິກຍາກໆ ທີ່ຕ້ອງໃຊ້ສະໝອງ ແລະ ຄວາມລະອຽດ, ວຽກແກ້ໄຂບັນຫາສະເພາະໜ້າ ທີ່ທັງກົດດັນ ແລະ ສ່ຽງຕໍ່ການຖືກຕຳນິ, ມັກຈະຖືກ "ໂຍນ" ມາໃສ່ມືຂອງພະນັກງານຊັ້ນຜູ້ນ້ອຍຄືພວກຂ້າພະເຈົ້າສະເໝີ ດ້ວຍຂໍ້ກ່າວອ້າງວ່າຍາກໃຫ້ເປັນການຮຽນຮູ້. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໂອດີ້ (OT) ຈົນດຶກດື່ນທຸກຄືນ, ແນມເບິ່ງໄຟຫ້ອງການມອດລົງເທື່ອລະດວງ ພ້ອມກັບຄວາມອິດເມື່ອຍທີ່ສະສົມ.

ແຕ່ຄວາມປວດໃຈມັນຢູ່ບ່ອນວ່າ: ຍາມທີ່ວຽກມີບັນຫາ ຫຼື ເກີດຄວາມຜິດພາດ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າຊິເປັນກຸ່ມທຳອິດທີ່ຖືກເອົາມາຮອງຮັບອາລົມ ແລະ ຮັບຜິດຊອບໃນຖານະ 'ຄົນເຮັດ'. ແຕ່ຍາມທີ່ວຽກປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງງົດງາມ, ໃບໜ້າ ແລະ ຊື່ຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າພັດຖືກລົບຫາຍໄປຢ່າງຮິບຮີ່ ປຽບເໝືອນຄົນໄຮ້ຕົວຕົນ. ພະນັກງານບາງຄົນທີ່ມີເສັ້ນສາຍ, ຜູ້ທີ່ກາງເວັນເອົາແຕ່ນັ່ງຫຼິ້ນໂທລະສັບ, ຈິບກາເຟ, ແລະ ເດີນສາຍປະຈົບປະແຈງຜູ້ໃຫຍ່, ພັດເປັນຄົນທີ່ຖືເລັ່ມລາຍງານຜົນງານນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງປະຊຸມໃຫຍ່ ແລ້ວຮັບເອົາຄຳຊົມເຊີຍ, ຄຳຍົກຍ້ອງ, ແລະ ເງິນລາງວັນຄວາມດີຄວາມຊອບໄປແບບໜ້າຕາເສີຍໆ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮູ້ຊ້ຳວ່າ ເອກະສານໜ້ານັ້ນຂຽນຂຶ້ນມາດ້ວຍຄວາມຍາກລຳບາກປານໃດ.

📉 3. ມ່ານຄວາມຈິງອັນປວດມັດ: ວົງຈອນ "ລູກທ່ານຫຼານທຶນ" ທີ່ຂ້າມຫົວ

ສິ່ງທີ່ແທງໃຈແລະເຮັດໃຫ້ກຳລັງໃຈທີ່ເຄີຍມີ ມະລາຍຫາຍໄປຂັ້ນສຸດ ຄືຍາມທີ່ມີການ "ປັບຕຳແໜ່ງ ຫຼື ເເລື່ອນຂັ້ນເລືອກຄົນ". ຂ້າພະເຈົ້າທົນເຮັດວຽກໜັກມາ 3-4 ປີເຕັມ, ບໍ່ເຄີຍມາສາຍ, ບໍ່ເຄີຍປະຕິເສດວຽກ, ຫວັງວ່າຮອບນີ້ຊິມີຊື່ຕົນເອງໄດ້ຂຶ້ນເປັນຫົວໜ້າໜ່ວຍງານ ຍ້ອນທັງປະສົບການ, ຄວາມທຸ່ມເທ ແລະ ຜົນງານມັນຟ້ອງຊັດເຈນຢູ່ເທິງໂຕະ.

ແຕ່ໃນມື້ປະກາດຜົນ, ຕຳແໜ່ງນັ້ນພັດຕົກເປັນຂອງເດັກຈົບໃໝ່ຄົນໜຶ່ງ ທີ່ຫາກໍ່ເຂົ້າມາເຮັດວຽກໄດ້ບໍ່ຮອດ 3 ເດືອນ. ວຽກພື້ນຖານກໍຍັງເຮັດບໍ່ເປັນ, ລະບົບເອກະສານກໍຍັງຕ້ອງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຄອຍຈັບມືສອນ, ແຕ່ມີສິ່ງດຽວທີ່ລາວມີເໜືອກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ທຸກຄົນໃນຫ້ອງການຄື "ນາມສະກຸນ" ທີ່ເປັນຍາດຕິພີ່ນ້ອງສາຍກົງ ຂອງຜູ້ບໍລິຫານລະດັບສູງ.

ວິນາທີທີ່ຫົວໜ້າໃຫຍ່ຍ່າງເຂົ້າມາມັດແຂນອວຍພອນ ແລະ ປະກາດແຕ່ງຕັ້ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ຢືນຕົບມື ພ້ອມກັບຮອຍຍິ້ມທີ່ຂົມຂື່ນ ຢູ່ໃນໃຈມັນທັງສະຫຼົດໃຈ ທັງອັບອາຍ ຍາມທີ່ຕ້ອງໄດ້ມາຊີ້ແຈງ ແລະ ນັ່ງຟັງຄຳສັ່ງຂອງຄົນທີ່ຈະມາເປັນຫົວໜ້າ ທີ່ເຂົ້າມາດ້ວຍລະບົບອຸປະຖຳ. ວົງຈອນ "ລູກທ່ານຫຼານທຶນ" ມັນໄດ້ສ້າງກຳແພງສີມັງອັນສູງຊັນ ທີ່ພະນັກງານຮາກຫຍ້າໄຮ້ເສັ້ນສາຍ ບໍ່ມີວັນປີນຂ້າມໄດ້ ຕໍ່ໃຫ້ຈະເກັ່ງ, ດີ, ຫຼື ເສຍສະຫຼະປານໃດກໍຕາມ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນພຽງ "ຂັ້ນໄດ" ໃຫ້ຄົນມີເສັ້ນສາຍຢຽບຍ່ຳຂຶ້ນໄປສູ່ຄວາມກ້າວໜ້າ ໂດຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍກົ້ມລົງມາແນມເບິ່ງເລີຍວ່າ ຂັ້ນໄດຂັ້ນນີ້ ມັນກຳລັງຈະຮັກແລະແຕກສະຫຼາຍປານໃດ.

📌 4. ບົດສະຫຼຸບ: ຜົນງານຂອງຜູ້ນ້ອຍ ຄືກະຈົກສະທ້ອນຄວາມບໍ່ໂປ່ງໃສຂອງອົງກອນ

ບົດຄວາມນີ້ ບໍ່ໄດ້ຂຽນຂຶ້ນມາເພື່ອຄວາມອິດສາມັດສະຢາ, ແຕ່ຕ້ອງການເປັນກະບອກສຽງສະທ້ອນອັນແທ້ຈິງ ໄປເຖິງຜູ້ບໍລິຫານ, ຜູ້ມີອຳນາດ, ແລະ ຜູ້ວາງນະໂຍບາຍໃນທຸກອົງກອນວ່າ: "ຖ້າອົງກອນຂອງທ່ານເລືອກຄົນຈາກເສັ້ນສາຍ ຫຼາຍກວ່າສາຍຕາທີ່ມອງເຫັນຄວາມສາມາດ, ໃນບໍ່ຊ້າ ທ່ານຊິເຫຼືອແຕ່ຄົນທີ່ປະຈົບປະແຈງ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜເຮັດວຽກເປັນ."

ພະນັກງານຊັ້ນຜູ້ນ້ອຍ ທີ່ບໍ່ມີເສັ້ນສາຍ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕ້ອງການຄວາມສົງສານ, ບໍ່ໄດ້ຕ້ອງການສິດທິພິເສດ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຮ້ອງຂໍຄື "ຄວາມຍຸຕິທຳ ແລະ ລະບົບຄຸນນະທຳ (Merit System)" ທີ່ວັດແທກຄົນຈາກເນື້ອວຽກ, ສັກກາຍະພາບ, ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈຈິງ.

ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄົນທີ່ຕັ້ງໃຈເຮັດວຽກ ຕ້ອງກາຍເປັນຄົນສິ້ນຫວັງ ທີ່ເຮັດວຽກໄປວັນໆເພື່ອແລກກັບເງິນເດືອນອັນນ້ອຍນິດ ໂດຍໄຮ້ຄວາມຝັນ ແລະ ໄຮ້ຈຸດໝາຍ. ເພາະໃນວັນທີ່ຄົນເກັ່ງທີ່ບໍ່ມີເສັ້ນສາຍພາກັນຖອດໃຈ, ໝົດໄຟ, ແລະ ຫັນຫຼັງໃຫ້ກັບອົງກອນ... ລະບົບທັງໝົດທີ່ເຄີຍໝັ້ນຄົງ ກໍຊິຄ່ອຍໆຜຸພັງ ແລະ ລົ້ມລະລາຍ ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ ທີ່ຜູ້ໃຫຍ່ໃນຫ້ອງແອບໍ່ເຄີຍຍອມລົງມາແນມເຫັນເລີຍ.

#ຫຼັງມ່ານຄວາມຈິງ #ພະນັກງານຊັ້ນຜູ້ນ້ອຍ #ໄຮ້ເສັ້ນສາຍ #ລູກທ່ານຫຼານທຶນ #ລະບົບອຸປະຖຳ #ສຽງສະທ້ອນຈາກຄົນເຮັດວຽກ #ຄວາມບໍ່ຍຸຕິທຳໃນອົງກອນ #AnousoneXAYYALATH #BloggerLaos