ອາຊະຍາກຳພາຍໃຕ້ຜ້າຄຸມ “ສີຂຽວ”: ຄວາມຈິງອັນໂຫດຮ້າຍຂອງການລ້າເມືອງຂຶ້ນຍຸກໃໝ່ (The Crime Behind the "Green Veil": The Bitter Truth of Neo-Colonialism)

"ພວກເຂົາໃຊ້ເວລາເປັນຮ້ອຍປີທຳລາຍໂລກຈົນຮັ່ງມີ, ແຕ່ພໍພວກເຮົາຈະລືມຕາອ້າປາກ, ພວກເຂົາກັບຍື່ນ 'ໂສ້ຕຣວນສີຂຽວ' ມາຜູກມັດຂາພວກເຮົາໄວ້ ບໍ່ໃຫ້ກ້າວທັນໂລກ."

ໃນຂະນະທີ່ໂລກຕາເວັນຕົກກຳລັງສະຫຼອງຄວາມສຳເລັດຂອງ “ນະໂຍບາຍສີຂຽວ” (Green Policies), ພວກເຂົາກັບເມິນເສີຍຕໍ່ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງປະຊາຊົນໃນປະເທດທີ່ກຳລັງພັດທະນາ. ຄຳວ່າ “ຄວາມຍືນຍົງ” ໄດ້ກາຍເປັນພຽງຂໍ້ອ້າງທີ່ສວຍງາມໃນການປົກປິດຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ການຂູດຮີດທີ່ແນບນຽນ. “ກັບດັກສີຂຽວ” ບໍ່ແມ່ນພະຍາດ, ແຕ່ມັນຄື “ອາຊະຍາກຳ” ທີ່ຖືກອອກແບບມາຢ່າງຕັ້ງໃຈ ເພື່ອແຊ່ແຂງຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ພັນທະນາການປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃຫ້ເປັນທາດທາງເສດຖະກິດຕະຫຼອດໄປ.

1. Green Fascism: ເມື່ອກົດເກັນສິ່ງແວດລ້ອມ ກາຍເປັນຜະເດັດການທາງການຄ້າ

ປະເທດມະຫາອຳນາດບໍ່ໄດ້ໃຊ້ກຳລັງທະຫານໃນການຢຶດຄອງດິນແດນອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ພວກເຂົາໃຊ້ “ກົດເກັນສີຂຽວ” ເປັນອາວຸດ. ມາດຕະການຕ່າງໆ ເຊັ່ນ CBAM ບໍ່ແມ່ນການຊ່ວຍໂລກ, ແຕ່ຄືການປະກາດສົງຄາມທາງການຄ້າຕໍ່ປະເທດທີ່ຍັງບໍ່ມີຄວາມພ້ອມ.

• ຜົນເສຍຄື: ການຕັ້ງກົດເກັນທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ຄືການປິດປະຕູຕີແມວ. ມັນເປັນການບັງຄັບໃຫ້ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຕ້ອງເລືອກລະຫວ່າງການຍອມຕົກເປັນເບ້ຍລຸ່ມ ຫຼື ການຖືກຕັດຂາດຈາກຕະຫຼາດໂລກ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການພັດທະນາ, ແຕ່ຄືການຂົ່ມຂູ່ ແລະ ກົດຂີ່ທາງເສດຖະກິດ.

2. ການ "ຖີບຫົວເຮືອສົ່ງ" ຢ່າງບໍ່ມີຢາງອາຍ: ປະຫວັດສາດບິດເບືອນ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຖືກປັດຖິ້ມ

ມັນຄືຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດທີ່ສຸດ ທີ່ປະເທດທີ່ເຄີຍສ້າງຄວາມຮັ່ງມີມາຈາກການທຳລາຍສິ່ງແວດລ້ອມ ຢ່າງບໍ່ມີຂີດຈຳກັດ ກັບມານັ່ງເທິງ "ບັນລັງຈະລິຍະທຳ" ແລ້ວສັ່ງສອນປະເທດທຸກຍາກໃຫ້ອະນຸລັກທຳມະຊາດ.

"ພວກເຂົາເຄີຍຜ່ານຍຸກປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳທີ່ເປິເປື້ອນຈົນໂລກວິກິດ, ແຕ່ພໍປະເທດອື່ນຈະເລີ່ມສ້າງເສດຖະກິດ, ພວກເຂົາກັບຖີບຂັ້ນໄດຖິ້ມ ແລ້ວບັງຄັບໃຫ້ໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີລາຄາແພງ ທີ່ຕົນεອງເປັນເຈົ້າຂອງ. ນີ້ຄືການຫຼິ້ນຕະຫຼົກທີ່ຮຸນແຮງຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ຄວາມຝັນຂອງປະຊາຊົນນັບລ້ານ."

3. 2. ການລ້າເມືອງຂຶ້ນທາງເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ພາລະໜີ້ສິນສີຂຽວ: ວົງຈອນອຸບາດ

ກັບດັກທີ່ຮ້າຍກາດທີ່ສຸດຄື “ພາລະໜີ້ສິນສີຂຽວ”. ການກູ້ຢືມເງິນເພື່ອມາເຮັດໂຄງການສິ່ງແວດລ້ອມ ມັກຈະມາພ້ອມກັບເງື່ອນໄຂທີ່ຜູກມັດ ເຊັ່ນ: ຕ້ອງຊື້ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ອຸປະກອນຈາກປະເທດຜູ້ໃຫ້ກູ້.

• ຜົນລັບທີ່ຕາມມາຄື: ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາແບກຮັບໜີ້ສິນກ້ອນໂຕ, ໃນຂະນະທີ່ເມັດເງິນ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດໄຫຼກັບຄືນໄປຫາປະເທດຮັ່ງມີ. ນີ້ຄືການສ້າງ “ການເພິ່ງພາ” ແລະ “ການລ້າເມືອງຂຶ້ນທາງເຕັກໂນໂລຊີ” ຢ່າງບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ.

ບົດສະຫຼຸບ: ຄວາມຍືນຍົງທີ່ແທ້ຈີນ ຄືການແບ່ງປັນ ບໍ່ແມ່ນການກົດຂີ່

ເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງເປີດໂປງຄວາມຈິງອັນໂຫດຮ້າຍທີ່ຊ້ອນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ “ໂລກສີຂຽວ”. ຄວາມຍືນຍົງທີ່ແທ້ຈີນ ບໍ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ຈາກການກົດຂີ່ ແລະ ການສ້າງຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມ. ຕາບໃດທີ່ "ນະໂຍບາຍສີຂຽວ" ຍັງຖືກໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືໃນການສ້າງຄວາມຮັ່ງມີໃຫ້ກັບຄົນກຸ່ມນ້ອຍ ໂດຍແລກກັບຄວາມທຸກຍາກຂອງຄົນສ່ວນໃຫຍ່, ຄຳວ່າ "ສີຂຽວ" ກໍຈະເປັນພຽງແຕ່ “ກັບດັກອັນສວຍງາມ” ທີ່ພັນທະນາການປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃຫ້ຕົກເປັນທາດຢ່າງບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ.

ເຈາະເລິກເບື້ອງຫຼັງ "ກັບດັກສີຂຽວ" (Green Trap) ຫຼື ມາດຕະການສິ່ງແວດລ້ອມລະຫວ່າງປະເທດ ທີ່ກຳລັງກາຍເປັນເຄື່ອງມືທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການເມືອງຍຸກໃໝ່ ທີ່ກີດກັນ ແລະ ພັນທະນາການປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຫຼື ປະເທດກຳລັງພັດທະນາ ບໍ່ໃຫ້ສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກ. ບົດຄວາມນີ້ຈະພາທ່ານໄປວິເຄາະດ້ານມືດຂອງ "Green Protectionism" ແລະ ມາດຕະການພາສີຄາບອນ ເຊັ່ນ CBAM ຂອງເອີຣົບ ທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນກຳແພງພາສີທາງອ້ອມ ບີບບັງຄັບໃຫ້ປະເທດທຸກຍາກແບກຮັບຕົ້ນທຶນເຕັກໂນໂລຊີສີຂຽວລາຄາແພງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມພ້ອມ ພ້ອມທັງເປີດໂປງແນວຄິດ "ຖີບຫົວເຮືອສົ່ງ" (Kicking Away the Ladder) ທີ່ມະຫາອຳນາດເຄີຍໃຊ້ທຳລາຍສິ່ງແວດລ້ອມຈົນຮັ່ງມີ ແຕ່ກັບມາແຊ່ແຂງການເຕີບໂຕຂອງປະເທດອື່ນໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍອ້າງຄວາມຍືນຍົງ ແລະ ນຳໄປສູ່ພາລະໜີ້ສິນສີຂຽວ (Green Debt) ທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ.

#ກັບດັກສີຂຽວ #GreenTrap #ນະໂຍບາຍສີຂຽວ #ຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມ #ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ #ເສດຖະກິດໂລກ #GreenProtectionism #CBAM #ພາສີຄາບອນ #ການລ້າເມືອງຂຶ້ນຍຸກໃໝ່ #KickingAwayTheLadder #ຄວາມຍືນຍົງ #Sustainability #ພະລັງງານສະອາດ #ໜີ້ສິນສີຂຽວ #GreenDebt #ຜົນເສຍກັບດັກສີຂຽວ #ການເມືອງລະຫວ່າງປະເທດ #Geopolitics #BloggerLaos